เดิมบ้านนางั่วชื่อ “บ้านหลักวัวทองคำ” โดยชาวบ้านเชื่อกันว่าสมัยก่อนนั้นมีหลัก
วัวทองคำศักดิ์สิทธิ์ขนาดสามกำมือผังอยู่ และต่อมาหลักวัวทองคำได้หายไปโดยไม่มี
ใครทราบว่าหายไปไหนชาวบ้านผู้มีจิตศรัทธาจึงได้พากันสร้างหลักวัวทองคำจำลองขึ้น
และนำไปประดิษฐานอยู่บริเวณหน้าพระอุโบสถวัดโพธิ์กลาง   หมู่ที่ ๓ และเชื่อกันว่า
พระอุโบสถนี้เป็นที่ศักดิ์สิทธิ์จึงได้ประกอบพิธีกรรมเซ่นไหว้ในวันขึ้น  ๖  ค่ำเดือน ๖
ของทุกปี บ้านนางั่วราษฎรทุกครัวเรือนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเลี้ยงวัวเป็นหลักจึง
เรียกชื่อหมู่บ้านว่า  “บ้านนางัว”  ต่อมาสมัยสงครามโลกครั้งที่ ๒  ชื่ อนี้จึงเพี้ยนมาเป็น
“นางั่ว”จนถึงปัจจุบัน

หลวงพ่อควรพระคู่บ้านคู่เมืองของชาวตำบลนางั่วหลวงพ่อควรเป็นพระเกจิอาจารย์
ที่ชาวตำบลนางั่ว และพุทธศาสนิกชนทั่วไปมีความเลื่อมใสศรัทธาท่าน
เป็นพระเกจิอาจารย์รุ่นแรกของตำบลนางั่ววาจาศักดิ์สิทธิ์รูปปั้นท่านประดิษฐานอยู่ที่
วิหาร ณ วัดโพธิ์กลางตำบลนางั่ว

ประวัติความเป็นมาของเทศบาลตำบลนางั่ว
 ตำบลนางั่วได้รับแต่งตั้งเป็นตำบลนางั่วเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๖๐

            เดิมองค์การบริหารส่วนตำบล  ได้จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและ
องค์การบริหารส่วนตำบล  พ.ศ. ๒๕๓๗    โดยมีเจตนารมณ์ให้ประชาชนในท้องถิ่น
ได้มีส่วนร่วมในการปกครองและพัฒนาด้านต่างๆในท้องถิ่นด้วยตนเอง และเป็นรากฐาน
ของการปกครองระบอบประชาธิปไตยอย่างแท้จริง 

กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้ง

            เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลนางั่ว  เมื่อวันที่  ๑๙  มกราคม  พ.ศ.  ๒๕๓๙

            เป็นเทศบาลตำบลนางั่ว  เมื่อวันที่  ๑๘  กรกฎาคม  พ.ศ. ๒๕๕๑