เดิมบ้านนางั่วชื่อ “บ้านหลักวัวทองคำ” โดยชาวบ้านเชื่อกันว่าสมัยก่อนนั้นมีหลักวัวทองคำศักดิ์สิทธิ์ขนาดสามกำมือผังอยู่ และต่อมาหลักวัวทองคำได้หายไปโดยไม่มีใครทราบว่าหายไปไหน    ชาวบ้านผู้มีจิตศรัทธาจึงได้พากันสร้างหลักวัวทองคำจำลองขึ้น และนำไปประดิษฐานอยู่บริเวณหน้าพระอุโบสถวัดโพธิ์กลาง หมู่ที่ ๓ และเชื่อกันว่าพระอุโบสถนี้เป็นที่ศักดิ์สิทธิ์จึงได้ประกอบพิธีกรรมเซ่นไหว้ในวันขึ้น ๖ ค่ำเดือน ๖ ของทุกปี บ้านนางั่วราษฎรทุกครัวเรือนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเลี้ยงวัวเป็นหลักจึงเรียกชื่อหมู่บ้านว่า “บ้านนางัว” ต่อมาสมัยสงครามโลกครั้งที่ ๒  ชื่อนี้จึงเพี้ยนมาเป็น “นางั่ว”จนถึงปัจจุบัน

               หลวงพ่อควรพระคู่บ้านคู่เมืองของชาวตำบลนางั่วหลวงพ่อควรเป็นพระเกจิอาจารย์ที่ชาวตำบลนางั่วและพุทธศาสนิกชนทั่วไปมีความเลื่อมใสศรัทธา ท่านเป็นพระเกจิอาจารย์รุ่นแรกของตำบลนางั่ว วาจาศักดิ์สิทธิ์ รูปปั้นท่านประดิษฐานอยู่ที่วิหาร ณ วัดโพธิ์กลาง ตำบลนางั่ว

 ประวัติความเป็นมาของเทศบาลตำบลนางั่ว

 ตำบลนางั่วได้รับแต่งตั้งเป็นตำบลนางั่วเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๖๐

            เดิมองค์การบริหารส่วนตำบล  ได้จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล   พ.ศ. ๒๕๓๗    โดยมีเจตนารมณ์ให้ประชาชนในท้องถิ่นได้มีส่วนร่วมในการปกครองและพัฒนาด้านต่างๆในท้องถิ่นด้วยตนเอง และเป็นรากฐานของการปกครองระบอบประชาธิปไตยอย่างแท้จริง 

กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้ง

            เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลนางั่ว  เมื่อวันที่  ๑๙  มกราคม  พ.ศ.  ๒๕๓๙

            เป็นเทศบาลตำบลนางั่ว  เมื่อวันที่  ๑๘  กรกฎาคม  พ.ศ. ๒๕๕๑